"Βράδυ Σαββάτου!Κι εσύ 'σαι κάπου, άραγε που να βρίσκεσαι; Γιατί να λες;" Βράδυ Σαββάτου, μεσά νυχτα για τη ν ακρίβεια, μια κρύα νύχτα στα μέσα του Φλεβάρη, κι ένιωσα πά νω μου τις πρώτες νιφάδες χιονιού! Τι έκπληξη; Το είχα ακούσει να το λέει ο κόσμος που περνούσε για την αναμενόμενη κακοκαιρία , και να που τελικά είχαν δίκιο! Και ιδού, η πρώτη μου εικόνα: Η ώρα περνούσε, και το χιόνι, έπεφτε πάνω μου, μεταμορφώνοντάς με, σε μια XLS έτοιμη για γάμο! Λίγες ώρες αργότερα, ένιωθα πως ήμουνα καλυμμένη με ένα μεταξωτό άσπρο πανωφόρι από βαμβάκι. Και ιδού... Ήταν πραγματικά πολύ όμορφα! Τα παιδιά βγήκαν να παίξουν με το χιόνι... όπως και οι τετράποδοι φίλοι μου... Το βράδυ είχε ρίξει πολύ χιόνι.. Κι έτσι το πρωί, όλα ήταν ντυμένα στα άσπρα... Αυτή λοιπόν, είναι η δική μου οπτική γωνία...
Σχόλια